Εκτύπωση αυτής της σελίδας

Πώς να μετατρέψουμε σε θετική ενέργεια τις απογοητεύσεις και τις αποτυχίες

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Γιατί νιώθουμε τόσο έντονα - και πως να το ξεπεράσουμε

Why We Feel So Much

Έρευνες δείχνουν ότι άτομα με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής / Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) βιώνουν εντονότερα τα συναισθήματα της απογοήτευσης, της ανυπομονησίας, του θυμού και της ευερεθιστότητας. Ακολουθούν κάποιες στρατηγικές για να ρυθμίσουμε τις υπερβολικές συναισθηματικές μας αντιδράσεις στις απογοητεύσεις και τις αποτυχίες, ώστε να μπορέσουμε να παραμείνουμε πιστοί στους στόχους μας και να προχωρήσουμε στη ζωή μας.

Όλοι βιώνουν απογοητεύσεις, αποτυχίες και προκλήσεις, αλλά όλοι δεν αντιδρούν τόσο έντονα όπως εσείς. Μικρές, σχετικά ασήμαντες δυσκολίες φαίνεται να επηρεάζουν περισσότερο άτομα με ΔΕΠΥ. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η ΔΕΠΥ εμποδίζει την ικανότητά μας να ρυθμίζουμε τα συναισθήματά μας και να τα βιώνουμε με ελεγχόμενο τρόπο, έτσι ώστε να μην ξεχειλίζουν στον έξω κόσμο.

Η ΔΕΠΥ δεν είναι συναισθηματική διαταραχή. Πρόκειται για μια διαταραχή στη ρύθμιση της διάθεσης», λέει ο ειδικός της ΔΕΠΥ Russell Barkley, Ph.D. Όταν δημιουργείται μια συναισθηματική φόρτιση, το μεταιχμιακό σύστημα (limbic system) συνδέεται με τον προμετωπιαίο φλοιό, ο οποίος θα διαχειριστεί αυτό του συναίσθημα. Ο προμετωπιαίος φλοιός εκτιμώντας τη σημασία της κατάστασης, υπολογίζει το κόστος μιας αντίδρασης προς τα έξω και καταστέλλει πράξεις που δεν είναι προς το συμφέρον μας.

Αλλά στον εγκέφαλο με ΔΕΠΥ, τα μειωμένα νευρωνικά δίκτυα και τα ακατάλληλα επίπεδα νευροδιαβιβαστών δεν φρουρούν επαρκώς αυτό το σημείο ελέγχου οπότε τα συναισθήματα δεν αξιολογούνται, δεν καταπιέζονται και συχνά εκφράζονται ενάντια στο συμφέρον μας.

Αντιμετωπίζουμε μικρά προβλήματα ή ενοχλήσεις σαν να είναι γιγάντιες απειλές. Πανικοβαλλόμαστε γρήγορα και εύκολα. Αγχωνόμαστε για μικρά πράγματα. Χάνουμε τη μεγάλη εικόνα ή την οπτική του άλλου, και συχνά οδηγούμαστε σε συμπεράσματα άτοπα και σε αποφάσεις ή ενέργειες που αργότερα μετανιώνουμε.

Δυσκολευόμαστε να χαλαρώσουμε και να επανέλθουμε σε μια ψύχραιμη κατάσταση μετά από μια ταραχή. Μπορεί να βουλιάξουμε για ώρες ή μέρες μετά από ένα συναισθηματικό γεγονός. Και αυτό μας εμποδίζει να επιστρέψουμε στη δουλειά μας.

Είμαστε εξαιρετικά ευαίσθητοι στην αποδοκιμασία, την απόρριψη και την κριτική. Μπορούμε να ερμηνεύσουμε την αντίδραση ενός συναδέλφου σε κάτι που προτείνουμε ως κριτική, αποδοκιμασία ή ακόμα και προσβολή, όταν δεν υπήρχε τέτοια πρόθεση. Αντιδρούμε αμυντικά ή/και θυμωμένα.

Ακριβώς όπως συχνά αντιδρούμε υπερβολικά σε μικρά προβλήματα και ενοχλήσεις, ενθουσιαζόμαστε και υπερβολικά εύκολα. Αυτό μπορεί να σημαίνει να ξετρελαθούμε και να καταξοδευτούμε με ένα νέο χόμπι, και μετά από ένα διάστημα έξι μηνών και πολλών εξόδων να μετανιώσουμε για αυτά.

Το πρώτο βήμα στο να διαχειριστούμε τα αρνητικά συναισθήματά μας είναι να τα αντιληφθούμε την ώρα που συμβαίνουν. Το κλειδί για αυτό είναι να ακούσετε το σώμα σας. Όταν έχετε ένα αρνητικό συναίσθημα, το σώμα σας στέλνει σημάδια στρες: ένταση στο λαιμό και τους ώμους σας, δυσφορία στο ηλιακό πλέγμα ("παχύ έντερο") ή όπου κι αν νιώθετε για πρώτη φορά στρες στο σώμα σας.

Αφού έρθετε σε επαφή με το σώμα σας, μετά αναγνωρίστε και ονομάσετε το συναίσθημά σας χρησιμοποιώντας παραπάνω από 2 λέξεις. "Ναι, είμαι θυμωμένος, αλλά μάλλον και θιγμένος και αδικημένος" ή "Στεναχωρήθηκα, και ένιωσα μόνη και παρεξηγημένη" Αποκτήσετε έτσι μια "συναισθηματική ευκινησία" όπως λέει η συγγραφέας Susan David, Ph.D.

Μπορείτε να δημιουργήσετε ένα υγιέστερο "συναισθηματικό σπίτι". Φανταστείτε να γυρνάτε αργά το βράδυ από τη δουλειά σας. Δεν είχατε κοιμηθεί και καλά την προηγουμένη, παραλείψετε και ένα γεύμα, και δεν προλάβατε να πάτε στο γυμναστήριο. Επιπλέον βλέπετε όλα όσα έχετε να κάνετε αύριο και σας φαίνονται βουνό. Αυτό το συναίσθημα αποτελεί ένα "ανθυγιεινό συναισθηματικό σπίτι”. Τώρα φανταστείτε ότι ο έφηβος γιός σας σας καλεί και σας λέει ότι τράκαρε. Η αντίδρασή σας πιθανώς θα είναι εκρηκτική και ανεξέλεγκτη.

Ας φροντίσουμε αυτό το συναισθηματικό σπίτι: κοιμάστε 7 με 8 ώρες τις περισσότερες νύχτες, τρέφεστε σωστά με πρωτεΐνες και σύνθετους υδατάνθρακες και, ακόμη και όταν δεν προλαβαίνετε έχετε ξηρούς καρπούς και πρωτεϊνικές μπάρες. Παρόλο που δεν έχετε προλάβει το γυμναστήριο φροντίζετε να περπατάτε 45’ κάθε μέρα. Μπλοκάρετε τα πρωινά στην ατζέντα σας ώστε να οργανώνεστε καλύτερα μέσα στη μέρα και να έχετε παραγωγικές ώρες εργασίας και αρκετά διαλείμματα.

Τώρα δέχεστε αυτό το φοβερό τηλεφώνημα από το γιο σας. Η συναισθηματική σας αντίδραση θα είναι διαφορετική; Ίσως προσπαθήσετε να βρείτε μια λύση αντί να ξεσπάσετε. Η διατροφή, ο ύπνος, η άσκηση, ο τρόπος σκέψης και άλλες ρυθμίσεις του τρόπου ζωής θα σας βοηθήσουν να προστατευθείτε από τα έντονα συναισθήματα.

Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείτε να κάνετε κάθε μέρα για να μειώσετε τη συναισθηματική σας ευαισθησία. Ακολουθούν τέσσερις απλές πρακτικές.

Καταγράψτε καθημερινά τρία πράγματα για τα οποία είστε ευγνώμονες. Έχει αποδειχθεί στην έρευνα του Shawn Achor του Χάρβαρντ ότι μειώνει την αντιδραστικότητα και ενισχύει θετικές απαντήσεις σε προκλήσεις.

Όταν αναστατώνεστε πάρτε χαρτί και μολύβι και γράψτε τα συναισθήματα και σκέψεις σας. Μια έρευνα έδειξε ότι άτομα που είχαν απολυθεί είχαν 3 φορές περισσότερες πιθανότητες να βρουν μια δουλειά από όμοιους τους που δεν επεξεργαζόντουσαν τα συναισθήματα τους.

Δείξτε κατανόηση. Μιλήστε στον εαυτό σας σαν σε έναν καλό φίλο: "Εντάξει, σήμερα ξέφυγες... αύριο είναι μια καινούργια μέρα."

Αντικαταστήστε το αρνητικό συναίσθημα με ένα θετικό. Αφού έχετε αναγνωρίσει την ένταση στο σώμα σας και έχετε ονομάσει το συναίσθημα, έχετε την ευκαιρία να το απελευθερώσετε. Και ο καλύτερος τρόπος για να απελευθερώσετε ένα συναίσθημα είναι να το αντικαταστήσετε - με ευγνωμοσύνη, για παράδειγμα. Η ευγνωμοσύνη εξατμίζει αρνητικά συναισθήματα. Ο γκουρού προσωπικής ανάπτυξης Tony Robbins σημειώνει: "Όταν είστε ευγνώμονες, δεν υπάρχει θυμός. Είναι αδύνατο να είσαι θυμωμένος και ευγνώμων ταυτόχρονα". Σκεφτείτε το εξής: Είμαστε το μόνο είδος που μπορεί να θυμηθεί μια σκέψη και να θυμώσει... να σκεφτεί κάτι και να στεναχωρηθεί... και να σκεφτεί κάτι και να νιώσει ευγνώμων.

Αναστρέψτε την οργή σας. Τι θα συμβεί αν ο θυμός γίνει η σπίθα για να ασχοληθείτε με μια δύσκολη δουλειά; Με ένα μικρό πνευματικό jiu-jitsu, μπορείτε να στρέψετε την ενέργεια του θυμού προς όφελος σας. Δεδομένου του ότι ο θυμός βασίζεται σε μια αίσθηση ότι κάτι πρέπει να αλλάξει, αυτό το συναίσθημα δημιουργεί ενέργεια. Συνήθως, καταστροφική ενέργεια, αλλά ενέργεια που θα μπορούσε να είναι εποικοδομητική. Όπως λέει η συγγραφέας Soleira Green: "Ο θυμός είναι η άκρη του πάθους. Δεν θα αναστατωνόσαστε τόσο αν δεν νοιαζόσαστε τόσο πολύ για κάτι! Ο θυμός είναι το σώμα σας που σας λέει, "Εδώ είναι κάτι που έχει σημασία ... και εδώ υπάρχει κάποια ενέργεια για να το αντιμετωπίσετε"! Για να αναστρέψετε την θυμωμένη ενέργεια κάνετε τις εξής ερωτήσεις:

  • "Τι με προκαλεί αυτή τη στιγμή- τι υπάρχει κάτω από αυτό;"
  • "Που απειλούμαι, για ποιο πράγμα νοιάζομαι και θυμώνω;"
  • "Τι θα μπορούσα να κάνω για να χρησιμοποιήσω αυτήν την ενέργεια για να προχωρήσω με αυτό που με κάνει να θυμώνω;"

Όλα τα συναισθήματα, ιδιαίτερα τα αρνητικά, έχουν «προσαρμοστική αξία» - που σημαίνει ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να μας βοηθήσουν να αντιμετωπίσουμε και να αντιδράσουμε σε δύσκολες καταστάσεις, γιατί στην καρδιά κάθε αρνητικού συναισθήματος είναι η αίσθηση ότι κάτι πρέπει να αλλάξει!

Έρευνες δείχνουν ότι εκείνοι που αναγνωρίζουν και ελέγχουν τα συναισθήματά τους επιτυγχάνουν περισσότερο από όσους δεν το κάνουν. Ο συναισθηματικός έλεγχος είναι άλλη μια δυσκολία που έχουμε να αντιμετωπίσουμε όταν έχουμε ΔΕΠΥ σε σχέση με τους νευροτυπικούς φίλους μας. Αλλά με αυτές τις στρατηγικές, μπορείτε να μετακινηθείτε από τα καταστρεπτικά συναισθήματα προς την αποδοχή και την επίλυση προβλημάτων.

Από τον Alan Brown στο https://www.additude.com/adhd-emotion-setback-to-positive-energy/ 
Μετάφραση Απόδοση Νιόβη Μιχαλοπούλου, PsyD