fbpx

Η αποδοχή της διάγνωσης και η σημασία της ψυχοεκπαίδευσης

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Αποδοχή της διάγνωσης

Κάθε μέρα όλο και περισσότεροι ενδιαφερόμενοι, γονείς και μαθητές, προσέρχονται σε διάφορους διαγνωστικούς φορείς ως αποτέλεσμα δικών τους ανησυχιών είτε κατόπιν παραπομπής από το σχολικό περιβάλλον, είτε από γνωστούς. Το ζητούμενο είναι η διάγνωση.

Η διάγνωση της ΔΕΠ-Υ επιφέρει μια σειρά προκλήσεων που καλούνται να διαχειριστούν οι οικογένειες και οι φροντιστές των ατόμων με ΔΕΠ-Υ (παιδαγωγοί, προπονητές, …). Η διαχείριση των νέων συνθηκών προϋποθέτει την αποδοχή της διαταραχής στο σύνολο των εκφάνσεών της.

Αποδοχή είναι μια μακρά διαδικασία συγκατάθεσης για την πραγμάτωση και την εξέλιξη μιας κατάστασης. Είναι μια διαδικασία ενεργητική. Πολλές φορές συναντώ γονείς και συνακόλουθα τα παιδιά,  να αποφεύγουν να ονοματίσουν την διαταραχή από φόβο στίγματος ή ετικέτας, με αποτέλεσμα να δημιουργείται στο παιδί ένα αίσθημα αποφυγής. Άλλες φορές τίθεται το θέμα το παιδί να «βολεύεται» πίσω από την διάγνωση και να παθητικοποιείται. Όλες αυτές οι αντιδράσεις είναι ανθρώπινες και κατανοητές. Όμως, δεν βοηθούν.

Η γνώση είναι δύναμη. Η διαχείριση της γνώσης χρειάζεται εκπαίδευση. Το παιδί και κάθε ένας που εμπλέκεται στην ανατροφή του,  πρέπει να γνωρίζει επαρκώς.

Τα προγράμματα ψυχοεκπαίδευσης γονέων όσον αφορά τη ΔΕΠ-Υ και το αναπτυξιακό προφίλ του παιδιού με ΔΕΠ-Υ, στοχεύουν στην εξειδικευμένη και τεκμηριωμένη καθοδήγηση τους. Πρόκειται για δομημένα προγράμματα εκπαίδευσης που έχουν ως βασικό στόχο την ανακάλυψη και αποδοχή της διαταραχής καθώς και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της συμπτωματολογίας πρωτογενούς ή δευτερογενούς. Μέσω επιστημονικής τεκμηρίωσης που βασίζεται σε εγκεκριμένους οδηγούς όπως το DSM-V ή το ICD-11, γίνονται οι απαραίτητες προσαρμογές όσον αφορά το προφίλ της οικογένειας του ίδιου του ατόμου με ΔΕΠ-Υ, την ηλικία ανίχνευσης αλλά και συννοσηρότητες που ενδεχομένως να συνυπάρχουν. Κύριος στόχος είναι η πρακτική εφαρμογή της καθοδήγησης στην καθημερινότητα του παιδιού με ΔΕΠ-Υ. Είναι λογικό να υπάρχουν δυσκολίες στις καθημερινές σχέσεις των γονέων και τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ, καθώς η διασπαστική συμπεριφορά των παιδιών οδηγεί συχνά τους γονείς στο να εκφράζουν περισσότερα αρνητικά συναισθήματα από άλλους, να είναι περισσότερο πιεστικοί.

Η ψυχοεκπαίδευση γονέων (parenting training) επιδιώκει την άμεση εργασία με τους γονείς ώστε να τροποποιήσουν και να βελτιώσουν τις γονικές τους δεξιότητες με σκοπό τη βελτίωση της σχέσης γονέας-παιδιού.

Τα είδη προγράμματος μπορεί να προσφέρονται ατομικά, οικογενειακά, ομαδικά είτε live είτε διαδικτυακά.

Η αποτελεσματικότητα προγραμμάτων ψυχοεκπαίδευσης  και συμβουλευτικής γονέων έχει τεκμηριωμένα αποδεχτεί θετική. Συμβάλλει στη βελτίωση των συμπεριφορών και έχει αποδεχτεί  από έρευνες ότι βοήθα στην μείωση του στρες και την συμπτωματολογία, ειδικά στην αρχική φάση ανίχνευσης της διαταραχής, στο πως δηλαδή αντιλαμβάνονται οι γονείς ότι το παιδί τους έχει μια δια βίου διαταραχή.

Από την άλλη πλευρά, η ψυχοεκπαίδευση στα παιδιά, έχει βρεθεί ότι βοηθά στην συναισθηματική αυτορρύθμιση, μέσω της αυτεπίγνωσης και κατά συνέπεια στον αυτοέλεγχο κατόπιν καθοδήγησης. Όλα τα παραπάνω συντονισμένα, βοηθούν στη μείωση των πρωτογενών συμπτωμάτων της ΔΕΠ-Υ.

Επιπλέον, συμβάλλει στην κατανόηση των προβλημάτων του παιδιού, στη θετικότερη διάθεση και ισχυροποίηση των οικογενειακών δεσμών ακόμα και την μείωση της οικογενειακής εξάντλησης.

Σε κάθε περίπτωση όταν αναζητήσετε στήριξη για την αποκατάσταση της ΔΕΠ-Υ θυμηθείτε πόσο σημαντική είναι η ψυχοεκπαίδευση για την επιτυχή έκβαση της αποκατάστασης.

Δρόσου Θ. Σοφία

Ψυχολόγος

MSc in Counselling Psychology

Πρόεδρος ADHD HELLAS

Εγγραφείτε χωρίς καμιά οικονομική υποχρέωση. Τα στοιχεία σας θεωρούνται απόρρητα και θα τηρηθεί απόλυτη εχεμύθεια